10 kinderen en maar werken

Een vrouw uit Amsterdam kwam in mijn praktijk met het verhaal dat zij geen kinderen wil hebben.Zij wil weten wat ik daarvan vind want andere mensen vinden dat zij te kort schiet en een egoist is als zij geen kinderen wenst. Ze heeft een aantal  uiteenlopende argumenten waarom ze dit niet wil zij wil daar een sessie op doen om zichzelf beter te begrijpen omdat die kritiek haar heel onzeker maakt.

Na de intake beginnen wij aan de sessie en ze komt terug in een leven dat zij ergens in een land met een middelmatig klimaat terecht komt ze woont op een boerderijtje met wat koeien kippen en een geit. Ze is gelukkig haar man en zij werken hard om aan een redelijk bestaan te kunnen voldoen het buitenleven het werk op het land en in de moestuin geven haar voldoening en samen scharrelen zij de kost bij elkaar dan komt het eerste kind wat met liefde wordt ontvangen. de wereld is mooi en het leven is goed het gaat enige jaren goed en er zijn inmiddels nog drie kinderen bijgekomen het is hard werken de kinderen vragen ook hun aandacht en de huishouding met wassen, koken, koeien melken de kippen voeren, de geit buiten zetten enz. De vele werkzaamheden beginnen haar op te breken tot overmaat van ramp is er een heel droog jaar de gewassen op het land krijgen te weinig water. De moestuin is het enige waar wat groeien wil omdat die aan de zijkant van het huis ligt en met water heen en weer sjouwen lukt dat wel om de gewassen te kweken en te laten groeien. Het jaar daarop is het just een nat jaar en daardoor is de opbrengst van het land niet groot omdat er ziektes zijn ontstaan

 Er is te weinig opbrengst is om de winter door te komen. ze hebben honger en de kinderen dreinzen, worden mager twee van hen zijn ziekelijk en een komt te overlijden onderhand zijn er nog meer kinderen bijgekomen. Haar man verhuurt zich af en toe als dagloner waardoor zij het net redden maar als er nog meer kinderen bij komen ervaart zij dit als een straf. Altijd maar werken en sloven en dan die kinderen die druk zijn alles vies maken. Het houdt nooit op en het is nooit genoeg. Zij voelt zich machteloos en is altijd maar moe.

Uiteindelijk zijn er tien kinderen gekomen en zij zucht, kromt haar rug en ploetert voort. haar man en zij praten nauwelijks nog met elkaar. Het contact is verwaterd en ze leven een beetje langs elkaar heen. als ze ongeveer 55 jaar is sterft ze volkomen gesloopt door het harde leven op de boerderij. Als zij aan het einde van haar leven is vraag ik haar wat de laatste geachten zij voordat de geest zich uit het lichaam terugtrekt. Die laatste gedachten waren ; dit nooit meer ik ben helemaal op en die kinderen wat een werk en nooit was ik klaar. Gedessilusioneerd verlaat ze het lichaam.

Ga eens naar de plek van overzicht, daar waar je je eigen leven evalueert als je uit je lichaam bent, wat heb je ondanks de ellende vooral van dit leven geleerd? Dat ik nooit meer zo een ploeterleven wil. Ik had mijn best gedaan, mijn plicht gedaan maar geen tijd gehad voor andere leukere dingen en intelectuele ontwikkeling.

Mijn vraag; schuif eens naar voren naar het moment dat je weet dat je bij deze ouders geboren gaat worden. Voor wie heb je gekozen voor je vader of voor je moeder Ik denk voor mijn moeder, zij is een vrolijke vrouw optimistisch. Zij stimuleert mii om mijn eigen weg te volgen. en mijn vader die heeft een enorm plichtgevoel en is een echte doorzetter als hij iets wil dan gaat hij net zo lang door totdat hij heeft bereikt wat hij wilde bereiken. Net als jij in je vorige leven?  Ja eigenlijk wel. Dan is dat leven niet voor niets geweest. Je winst hieruit is dat je verantwoordelijkheid genomen en doorzetten hebt  geleerd! Ja dat klopt met mijn studies heb ik ook niet opgegeven ondanks dat ik het soms wel heel veel vond maar ik heb het volgehouden.

Ja en ik weet nu waarom ik geen kinderen wil. Ik had nooit tijd voor mezelf en in dit leven heb ik er voor gekozen om mijzelf te ontwikkelen. Kinderen geven verantwoordelijkheid en kosten veel tijd in hun opvoeding en begeleiding. Die tijd heb ik nu voor mezelf en dat is goed en dat is fijn. O.k. wat heb je allemaal gedaan om je zelf te ontwikkelen? Maar dat is weer een ander verhaal.

Er volgde een lijst van opsommingen. Tevreden is ze daarna naar huis gegaan. Niet iedereen is hier op de aarde om huisje boompje en beestje te hebben. Ons doel bepalen wij zelf als we incarneren. die doelen kunnen talrijk zijn. Te veel om op te noemen maar het is een prettig idee dat we zelf kunnen kiezen waaraan we willen werken.